Dzień 45 | Rozstaliśmy się po raz kolejny

Wojtek z rana odłączył się od ekipy i wyruszył na najwyższą wyasfaltowaną przełęcz w Kaukazie.

Jak już wspomniałem w poprzednim wpisie wyruszyłem z obozu razem z Wojtkiem przed resztą ekipy by wymienić ekran w pobliskim mieście, co udało się załatwić bardzo sprawnie i w wyjątkowo dobrej cenie.

Gdy chłopaki dołączyli do mnie, rozpoczęliśmy strzaskanie kilometrów.

Przez deszczową pogodę mieliśmy cały dzień niesamowicie korzystny wiatr w plecy, przy czym udało się uniknąć jazdy podczas opadów.

Z tego wszystkiego wyszła nam średnia 27km/h na 130km 🫨

Robiliśmy mało postojów, a na koniec udało się znaleźć zadbany park nad samym brzegiem morza, z pięknym widokiem i idealnym miejscem noclegowym.

Korzystając z ciepłej wody w umywalkach i Tureckiego rodzaju toalety (dziura w podłodze), udało nam się również zorganizować ciepły prysznic DIY. Ciężko o lepsze warunki za darmo.

Wieczorem mieliśmy mały kryzys wiary bo w domku zawitał syn właściciela, który przez translator powiedział, że wstęp tutaj jest zabroniony. Korzystając z naszej charyzmy oraz wyjątkowo dobrze odbieranej historii, dogadaliśmy się.

Po 15 minutach przyszedł do nas pan Ali Misir i osobiście rozpostarł nad nami ramię swojej opiekuńczości.

Dzień wyjątkowo udany i efektywny mimo pogody i misji specjalnej z moim smartphonem.

Będziemy dziś dobrze spać 😴

Btw. Wojtek dojechał aż do Trabzon i zdaje się, że nawet dalej co oznacza co najmniej 165km. Polecam dać follow Wojtkowi na Stravie i przejrzeć sobie jego staty oraz best efforts. Kolega ma b. mocne wyrypy na koncie :))

Dzisiejszy ślad ze Stravy:

Zostań współproducentem przygody, którą przeżyjesz z nami!

Wsparcie czytelników to realne „paliwo” dla tej i następnych wypraw. 5 zł = pakiet danych i wieczorny wpis. 50 zł = woda i węglowodany na 1 dzień pedałowania. 100 zł to już realna pomoc, gdy sytuacja wymyka się spod kontroli oraz inwestycja w jakość i rozwój dokumentacji. Aby mnie wesprzeć, użyj poniższego przycisku lub puść blika na nr. 665329661