Dzień 1 | Po szynach do celu

Reisefieber standardowo nie daļo się wyspać ale za to zapewniło, że wszyscy stawili się na czas.

Cyknęliśmy inauguracyjną fotkę i wyruszyliśmy w drogę.

Pierwsze 40km weszło naprawdę gładko. Nogi były dobre (tak mówią na grand tourach). Pewnie pomogło to, że ten fragment traski był przez nas wcześniej znany i lubiany.

Zrobiliśmy sobie 2 przerwy na uzupełnienie wody oraz paliwka kalorycznego. W tym, przerwa na konsumpcję pysznych kanapek, które przygotowała dla wszystkich mama Janka. Dziękujemy i pozdrawiamy!

Włożyliśmy kolejne 40, a ostatnie 30km dało już trochę po kościach. Nagle wszystkie górki stały się odrobinę bardziej strome, rozmowy mniej intensywne, a moje myśli powędrowały w kierunku potencjalnie dalszej redukcji bagażu.

Józek odebrał swoje krzesełko z paczkomatu po drodze, zrobiliśmy małe zakupy i postanowiliśmy poszukać miejsca na obóz.

Jadąc dalej wzdłuż trasy wyznaczonej przez nawigację, odbiliśmy po prostu w jedną z przecinek w lesie i dotarliśmy na wyborną miejscówkę.

Józek zaliczył pierwszą awarię w trasie, a mianowicie pęknięty pałąk w swoim nowym namiocie. Narzędzia, które ratuje kolejny dzień (a raczej noc) nikomu nie trzeba przedstawiać.

Na obiad wykwintny makaron z pomidorami, oliwkami i tuńczykiem wykończony posypką umami rozkosznego (nawet, nawet jak ktoś lubi płatki drożdżowe etc).

Teraz mamy 21:20, słońce już chyba zaszło ale nie wiem bo wszyscy poszli do namiotów renegerować się. Bardziej chyba po tym intensywnym okresie przygotowań niż po samej stówce.

Dzisiejszy przebieg trasy:

Podsumowując, dziś bez większych fajerwerków. Po szynach do celu i oby tak dalej.

Do usłyszenia!